Skip to content
Celeste fronste.
“Hij zei dat jullie al bijna een jaar uit elkaar waren.”
Ik glimlachte zwak.
“Interessant.”
Haar gezicht vertrok.
“Wat bedoel je daarmee?”
Ik keek naar Dominic.
Hij keek weg.
Dat was antwoord genoeg.
“Wij woonden samen tot drie maanden geleden,” zei ik.
“Dat is niet waar,” zei Dominic onmiddellijk.
Maar zijn stem klonk niet overtuigend.
Celeste werd zichtbaar bleker.
“Drie maanden?”
Ik knikte.
“En toen ik vertrok, wist hij al weken dat ik zwanger was.”
De stilte die volgde was zo diep dat zelfs het piepen van de monitor luider leek.
Celeste keek hem aan alsof ze een vreemde zag.
“Je wist het?”
Dominic sloot zijn ogen.
Slechts een seconde.
Maar lang genoeg.
“Het lag ingewikkeld.”
Ik moest bijna lachen.
Die uitdrukking.
Altijd die uitdrukking.
Wanneer mensen geen eerlijk antwoord hebben.
Wanneer de waarheid niet gunstig genoeg is.
Dan wordt alles plotseling ingewikkeld.
“Nee,” zei ik rustig.
“Het was eigenlijk heel eenvoudig.”
De deur ging open.
Twee beveiligingsmedewerkers verschenen in de deuropening.
Professioneel.
Rustig.
Respectvol.
Maar duidelijk aanwezig.
De oudste keek naar mij.
“Mevrouw, is alles in orde?”
“Deze mensen verlaten mijn kamer.”
Dominic zette direct een stap naar voren.
“Dit is absurd.”
De beveiliger bleef kalm.
“Mijnheer, we verzoeken u vriendelijk mee te komen.”
“Ik ben de vader van dat kind.”
Ik keek hem aan.
“Dan had je misschien als vader moeten verschijnen.”
Zijn gezicht werd rood.
Celeste sloeg haar ogen neer.
Voor het eerst leek ze zich te schamen.
Niet voor zichzelf.
Voor hem.
De beveiligers wachtten geduldig.
Dominic wist dat hij geen keuze had.
Maar net toen hij zich leek om te draaien, ging zijn telefoon.
Hij keek op het scherm.
Zijn gezicht veranderde onmiddellijk.
“Nee…”
Dat ene woord kwam er zacht uit.
Bijna fluisterend.
Ik zag hoe hij opnam.
“Wat bedoel je met opgeschort?”
Hij luisterde.
Zijn schouders zakten.
Verder.
Nog verder.
Toen keek hij plotseling naar mij.
Niet boos.
Niet arrogant.
Bang.
Echt bang.
Ik kende hem lang genoeg om het verschil te zien.
“Wanneer?” vroeg hij in de telefoon.
Een lange stilte.
Daarna:
“Allemaal?”
Zelfs Celeste keek nu bezorgd.
“Wat is er gebeurd?” vroeg ze.
Dominic antwoordde niet.
Hij hing langzaam op.
Toen liet hij zijn arm zakken.