Marcus opende de achterdeur van de eerste SUV voordat Nathan ook maar iets hoefde te zeggen.

“De politie is al onderweg,” zei hij rustig. “Maar ik heb ervoor gezorgd dat een rechercheur van de afdeling kindveiligheid zich direct bij de zaak aansluit. Niemand gaat dit afdoen als een ‘familieruzie’.”

Nathan knikte zwijgend.

Zijn blik bleef op het scherm van de tablet rusten.

De video speelde opnieuw af.

Lily die huilde.

Claire die filmde.

Gelach.

Hij zette het geluid uit.

Dat maakte het alleen maar erger.

De rit naar huis duurde nauwelijks twintig minuten, maar voor Nathan voelde iedere minuut als een uur.

Zijn advocaat, Daniel Brooks, belde onderweg.

“Luister goed,” zei Daniel. “Blijf rustig wanneer je aankomt. De beelden zijn sterk bewijs. Als jij je zelf beheerst, spreekt alles in jouw voordeel.”

Nathan antwoordde slechts met één woord.

“Begrepen.”

Lees verder op de volgende pagina