Op het moment dat Glen zag waar Ariel naar wees, werd hij lijkbleek.

Niet omdat Clara zwanger was.

Niet omdat er iets ongepasts te zien was.

Maar omdat er net boven haar heup, gedeeltelijk zichtbaar onder de rand van haar badpak, een kleine, verweerde tatoeage zat.

Een tatoeage van een kompas.

Met daaronder twee letters.

G.B.

Glen Bennett.

Mijn man.

Dezelfde initialen die hij vroeger gebruikte toen hij nog op de universiteit zat.

Dezelfde initialen die ik jarenlang op oude studieboeken en notitieblokken had gezien.

Een koude rilling trok door mijn lichaam.

“Clara,” zei ik langzaam. “Waarom staat daar G.B.?”

De gesprekken rond het zwembad stierven onmiddellijk weg.

Mijn vader keek op van zijn stoel.

Clara ging rechtop zitten.

Even leek ze te twijfelen.

Toen lachte ze ongemakkelijk.

“Dat? Dat betekent niets.”

Lees verder op de volgende pagina