DEEL 2: HET GEHEIM VAN MISS BUTTON

De ambulance arriveerde binnen enkele minuten.

Voor mij voelde het als uren.

Twee hulpverleners stormden de keuken binnen en begonnen onmiddellijk Clara en Lily te onderzoeken. Ik bleef naast hen knielen terwijl mijn moeder met gevouwen armen bij het aanrecht stond, alsof ze zich ergerde aan de onderbreking van haar dag.

“Ze hebben tekenen van ernstige uitdroging,” zei een van de hulpverleners.

“Hoe lang zijn ze al niet goed geweest?”

Ik keek naar Evelyn.

Zij keek weg.

Niemand antwoordde.

Toen viel mijn blik opnieuw op Miss Button, de favoriete pop van Lily. Clara had haar laatste krachten gebruikt om naar dat speelgoed te wijzen.

“De pop,” had ze gefluisterd.

Waarom?

Ik pakte de pop voorzichtig op terwijl de hulpverleners Clara en Lily naar de ambulance brachten.

De zwarte vlek op de witte jurk bleek geen gewone vlek te zijn.

Het leek op inkt.

Of misschien verf.

Maar er was iets vreemds aan.

De stof voelde stijf aan.

Alsof er iets in verborgen zat.

Ik draaide de pop om.

Lees verder op de volgende pagina