Monique Lenoir sprong overeind alsof iemand haar persoonlijk had beledigd.

“Beide kinderen?” riep ze uit. “Uw dochter heeft mijn zoon bijna vermoord!”

Mathieu bleef kalm.

“Ik zei dat ik eerst wil horen wat er is gebeurd.”

“Wat er is gebeurd?” Patrice Lenoir wees met een trillende vinger naar Rémi. “Kijk naar hem! Iedereen heeft gezien hoe dat meisje hem sloeg.”

Léa keek nog steeds naar de vloer.

Geen tranen.

Geen protest.

Alleen stilte.

En juist die stilte maakte Mathieu ongerust.

Zijn dochter verdedigde zichzelf normaal gesproken altijd. Zelfs wanneer ze ongelijk had.

Nu zei ze niets.

Dat betekende dat er iets veel groters speelde.

“Waar is Lucas?” vroeg hij.

Een ongemakkelijke stilte vulde de woonkamer.

Mathieu keek van gezicht naar gezicht.

“Ik vroeg waar Lucas is.”

Camille aarzelde.

“In zijn kamer.”

“Waarom?”

“We vonden het beter dat hij rust kreeg.”

Mathieu zag hoe Léa haar kaak aanspande.

Lees verder op de volgende pagina