Skip to content
Hij knikte.
“Er zitten federale onderzoekers op deze zaak.”
Mijn hart bonkte.
“En jij denkt dat Alan morgen een fout gaat maken.”
Daniel stond op en liep naar de rand van de veranda.
“Als hij denkt dat hij jou kan intimideren… dan gaat hij waarschijnlijk sneller handelen dan gepland.”
Ik stond ook op.
“Wat betekent dat?”
Hij draaide zich om.
“Dat we hem laten denken dat hij wint.”
Ik begreep het meteen.
“Je wilt dat ik de overdracht bespreek.”
“Precies.”
De wind ging zacht door de velden.
“Maar deze keer,” zei Daniel rustig, “zullen wij ook getuigen hebben.”
De volgende ochtend stond Alan op mijn oprit.
Hij zag er minder zelfverzekerd uit dan de avond ervoor, maar zijn glimlach was nog steeds gemaakt.
Avery zat naast hem in de auto.
Mijn hart deed pijn toen ik haar zag.
Ze stapte als eerste uit.
“Papa…” fluisterde ze.
Ik legde een hand op haar schouder.
“Het komt goed.”
Alan liep naar ons toe met een map onder zijn arm.
“Clifford,” zei hij. “Ik hoop dat we dit vandaag volwassen kunnen oplossen.”
Ik knikte langzaam.
“Dat hoop ik ook.”
Hij keek naar de ranch.
“Mooi land,” zei hij. “Zou zonde zijn als het verkeerd wordt beheerd.”
Ik keek hem rustig aan.
“Je wilde de papieren bespreken.”
Zijn glimlach werd breder.
“Precies.”
Hij opende de map.
Maar voordat hij kon beginnen, reed er een andere auto de oprit op.
Toen nog een.
En nog een.
Drie zwarte voertuigen stopten naast het huis.
Alan keek verward op.
De deuren gingen open.
Vier mannen en een vrouw stapten uit.
Allemaal met badges.
Daniel kwam als laatste uit de auto.
Alan’s gezicht werd in één seconde wit.
Daniel liep rustig naar voren.
“Goedemorgen, meneer Peterson,” zei hij.
Alan probeerde te glimlachen.
“Wie bent u?”
Daniel haalde zijn badge tevoorschijn.
“Federale onderzoeksdienst.”
De stilte op de oprit werd zwaar.
“U wordt verzocht met ons mee te komen voor een paar vragen,” vervolgde Daniel kalm.
Alan keek snel naar mij.
Toen naar Avery.
Toen naar de auto’s.
En op dat moment verloor hij voor het eerst zijn zelfbeheersing.
“Dit is belachelijk!” riep hij. “Dit gaat over een familiekwestie!”