Skip to content
Daniel schudde zijn hoofd.
“Niet helemaal.”
Hij wees naar de map in Alans hand.
“Die documenten zijn precies waar we naar op zoek waren.”
De agenten stapten dichterbij.
Alan probeerde nog iets te zeggen, maar zijn woorden kwamen er niet meer uit.
Avery begon zacht te huilen.
Ik sloeg een arm om haar heen terwijl de agenten Alan meenamen.
Toen keek Daniel naar mij.
“Je telefoontje kwam precies op tijd.”
Ik keek uit over de velden van de ranch.
De zon kwam net op boven de horizon.
En voor het eerst sinds de bruiloft voelde ik weer rust.
Niet omdat het probleem voorbij was.
Maar omdat de waarheid eindelijk boven tafel lag.