Skip to content
…En precies daarom duurde het zo lang voordat ik zag wie hij werkelijk was.
Charmante mensen maken je niet meteen kapot.
Ze doen het langzaam.
Met grapjes die net gemeen genoeg zijn om je onzeker te maken.
Met kritiek verpakt als eerlijkheid.
Met kleine vernederingen die zich opstapelen totdat je op een dag niet meer weet waarom je voortdurend sorry zegt.
In het begin noemde Grant me “te serieus” wanneer ik laat werkte.
Daarna werd het:
“Je weet toch dat mannen niet van vrouwen houden die altijd in controle willen zijn?”
Later:
“Misschien zou je aantrekkelijker zijn als je niet constant uitgeput keek.”
En uiteindelijk hoefde hij bijna niets meer te zeggen.
Ik had zijn stem al in mijn hoofd overgenomen.