DEEL 2

Een zware stilte viel over de woonkamer.

Geneviève bleef naar de eigendomsakte staren alsof de woorden elk moment zouden veranderen.

Maar dat deden ze niet.

Eén naam.

Claire Vallon.

Geen tweede eigenaar.

Geen mede-eigendom.

Geen verborgen clausule.

Alleen Claire.

Camille trok haar wenkbrauwen op.

“Dat is maar papier.”

Claire keek haar rustig aan.

“Bij vastgoed is papier precies wat telt.”

Arthur keek voor het eerst die middag iets minder gespannen.

Naast hem haalde Inès voorzichtig adem.

Geneviève legde de akte neer.

“Dat verandert niets aan het feit dat jullie getrouwd zijn.”

“Nee,” antwoordde Claire. “Maar het verandert wel wie hier beslissingen neemt.”

Luc keek ongemakkelijk naar het haardvuur.

Hij wist dat ze gelijk had.

Dat had hij altijd geweten.

Toch had hij jarenlang toegelaten dat zijn moeder zich gedroeg alsof elke ruimte waar zij binnenstapte automatisch van haar werd.

“Niemand probeert iets af te pakken,” zei hij uiteindelijk.

Claire draaide zich naar hem om.

Lees verder op de volgende pagina