Skip to content
…van alles wat ik jarenlang had geweigerd te zien.
De ceremonie begon precies op tijd.
De zachte muziek vulde de kleine kapel terwijl zonlicht door de glas-in-loodramen viel. Ik voelde nog steeds een steek toen ik langs de lege stoelen liep, maar die pijn veranderde langzaam in iets anders.
Helderheid.
Daniel kneep zacht in mijn hand terwijl de dominee sprak.
“Liefde toont zich niet alleen in woorden,” zei hij vriendelijk. “Maar vooral in aanwezigheid.”
Die zin bleef hangen.
Aanwezigheid.
Niet excuses.
Niet beloftes.
Niet berichten achteraf.