…“Ik ben advocaat Antoine Delorme,” vervolgde hij rustig, terwijl hij de kaart weer in zijn binnenzak schoof. Zijn stem was beheerst, maar er zat een ondertoon in die me onmiddellijk duidelijk maakte dat dit geen gewone situatie was.

Ik stond langzaam op, mijn vingers nog steeds om de rand van de balie geklemd.

“Heb ik iets verkeerd gedaan?” vroeg ik.

Hij schudde zijn hoofd. “Integendeel, mevrouw. Maar ik denk dat u niet volledig op de hoogte bent van wat u zojuist heeft gebruikt.”

Mijn hart sloeg een slag over.

Lees verder op de volgende pagina