Skip to content
Caleb voelde een koude rilling langs zijn rug lopen.
“Wat bedoel je met schoonmaken, Maddie?”
Aan de andere kant van de lijn hoorde hij haar moe ademhalen.
“De afwas. De flessen van Owen. De vloer. Ik wilde dat alles netjes was voordat mama thuiskwam.”
Caleb sloot zijn ogen.
Een achtjarig meisje hoorde geen huishouden te runnen.
Zeker niet terwijl ze urenlang voor een baby zorgde.
“Maddie, luister goed naar me.”
“Ja, papa.”
“Leg Owen voorzichtig in zijn bedje.”
“Dat heb ik al gedaan.”
Hij voelde tegelijk opluchting en verdriet.
“Goed gedaan. Heel goed gedaan.”
“Papa?”
“Ja?”
“Ben je boos?”
Zijn hart brak.