Skip to content
Rowan staarde naar het handgeschreven briefje alsof de woorden elk moment zouden veranderen.
“Als Rowan ooit de waarheid te weten komt, zorg er dan voor dat hij nooit ontdekt wat er met de derde baby is gebeurd.”
Een derde baby.
Zijn adem stokte.
Dat moest een vergissing zijn.
Hij las de zin opnieuw.
En opnieuw.
De geboorteakten vermeldden slechts twee kinderen. Een tweeling. Niets meer.
Met trillende handen keek hij naar de detective.
“Wat betekent dit?”
De man zuchtte diep.
Voor het eerst sinds Rowan hem kende, leek hij oprecht ongemakkelijk.
“Ik had gehoopt dat je dat document nooit zou zien.”
“Beantwoord mijn vraag.”
De detective keek naar de vloer.
“Ik weet niet precies wat er gebeurd is. Maar ik weet wel dat Tessa verschillende mensen heeft betaald om informatie achter te houden.”
Rowans hart bonsde.
“Welke informatie?”
“Dat probeerde ik uit te zoeken. Maar kort nadat ik begon te graven, werd mijn contract beëindigd.”
“Door wie?”
De detective keek hem recht aan.
“Tessa.”
Die nacht reed Rowan niet naar huis.
In plaats daarvan reed hij rechtstreeks terug naar de landweg waar hij Maren had gezien.
Hij wist niet eens zeker waarom.
Misschien omdat hij antwoorden nodig had.
Misschien omdat schuldgevoel hem van binnenuit verteerde.
Of misschien omdat hij eindelijk besefte hoeveel pijn hij haar had gedaan.
Het was al donker toen hij de kleine woning vond waar ze verbleef.
Het huisje was eenvoudig maar verzorgd.