Skip to content
De stilte in de eetkamer was oorverdovend.
Niemand bewoog.
Niemand wist wat hij moest zeggen.
Vanessa stond nog steeds met haar telefoon in haar hand. Haar gezicht had alle kleur verloren. Mijn moeder keek afwisselend naar mij en naar haar, alsof ze wachtte tot iemand zou zeggen dat dit allemaal een vergissing was.
Maar dat gebeurde niet.
De advocaat aan de andere kant van de lijn herhaalde zijn woorden.
“Volgens de documenten die door wijlen de heer Richard Holloway zijn ondertekend, heeft Lena Holloway met onmiddellijke ingang de controlerende aandelen van Holloway Biotech verkregen.”
Mijn moeder schudde haar hoofd.
“Nee. Dat kan niet. Richard zou dat nooit doen.”
Ik keek haar rustig aan.
“Papa deed veel dingen waar jij niets van wist.”
Emma hield mijn hand stevig vast.