Verhaal 2025 9 113

De glimlach van mijn moeder verdween alsof iemand een schakelaar had omgezet.

Haar gezicht werd bleek.

Caleb draaide zich om naar de deur van de rechtszaal en fronste.

Marcus stopte midden in een beweging en keek verward achterom.

De man die binnenkwam, liep rustig en zelfverzekerd naar voren.

Zijn uniform was onberispelijk verzorgd. Niet overdreven indrukwekkend, maar duidelijk het uniform van iemand die jarenlang had gediend.

Hij droeg een map onder zijn arm.

Geen dramatische entree.

Geen grote woorden.

Lees verder op de volgende pagina

Leave a Comment