Skip to content
De zaal werd eerst stil op de manier waarop een kamer stil wordt net voordat er iets breekt.
Niemand begreep het in de eerste seconde.
Een luxe hotelsuite.
Crystal Cove Resort.
Nathan die lachte.
Rachel die dichterbij stond dan welke collega ook ooit zou moeten staan.
En daarna nog een beeld.
Te dichtbij.
Te intiem.
Een investeerder kuchte ongemakkelijk. Iemand achterin schoof een stoel naar achteren. Een glas tikte tegen marmer en viel om, maar niemand bewoog om het op te ruimen.
Nathan fronste.
“Wat is dit?” zei hij in de microfoon, met diezelfde rustige CEO-stem waarmee hij normaal bedrijven overnam.
Hij dacht nog steeds dat het een technische fout was.