Ik bleef enkele seconden naar de handtekening staren.

Mijn naam stond onderaan het document.

De krullen van de letters waren bijna perfect nagemaakt.

Maar ik wist onmiddellijk dat ik die pagina nooit had gezien.

“Wat is dit?” vroeg ik zacht.

Mijn accountant, Marianne, haalde diep adem.

“Dat is precies de vraag die ik mezelf stelde toen ik de jaarstukken controleerde.”

Ze schoof nog drie documenten naar voren.

Allemaal droegen ze mijn naam.

Allemaal waren ze zogenaamd ondertekend door mij.

Geen enkele handtekening was echt.

Mijn maag trok samen.

“Waar gaat deze stichting over?”

Marianne keek me ernstig aan.

“Officieel ondersteunt ze lokale ontwikkelingsprojecten.”

“Officieel?”

“Ja.”

Ze sloeg een pagina om.

“Maar in werkelijkheid is er de afgelopen drie jaar meer dan achthonderdduizend euro via deze stichting verplaatst.”

Ik voelde mijn hart sneller slaan.

Niet uit paniek.

Maar uit ongeloof.

“Waarheen?”

Marianne wees naar verschillende transacties.

Sommige betalingen waren gegaan naar vastgoedbedrijven.

Andere naar adviesbureaus.

Lees verder op de volgende pagina