Ik liet mijn hand zakken en keek Garrett recht aan.

Niet als zijn verloofde.

Niet als iemand die net vernederd was.

Maar als iemand die de waarheid al kende… en klaar was om die hardop uit te spreken.

— Je hoeft je geen zorgen te maken over de bruiloft, — zei ik rustig. — Je hebt een veel groter probleem.

Een lichte frons verscheen op zijn gezicht.

— Waar heb je het over?

Ik keek even rond naar de tafel.

Simon. Meredith. Jenna.

Hun blikken gingen van mij naar hem en weer terug.

Nieuwsgierigheid. Ongemak. Iets dat begon te lijken op twijfel.

Goed.

— Ik heb het over je bedrijf, Garrett.

Daar veranderde alles.

Niet zichtbaar voor iedereen.

Maar voor mij… meteen.

Zijn schouders verstijfden.

Zijn ogen versmalden zich heel even — een fractie van een seconde.

Maar ik zag het.

Want dit… was mijn terrein.

—

Lees verder op de volgende pagina