Skip to content
Ze knikte langzaam.
“Ja.”
Iedereen nam plaats aan de keukentafel.
Vanessa veegde haar tranen weg.
“Ik heb een enorme fout gemaakt.”
Ze vertelde dat ze maandenlang was benaderd door een man die beweerde vastgoedinvesteerder te zijn.
Hij had haar overtuigd dat zich ergens in het berghuis een verborgen erfenis bevond.
Hij kende opvallend veel details over Mara’s familie.
Hij beloofde Vanessa een groot bedrag als zij hem toegang zou geven tot het huis.
“Toen ik niets kon vinden,” zei Vanessa zacht, “werd hij steeds dreigender.”
Daniel luisterde aandachtig.
“Waarom liet je de meisjes hier achter?”
Vanessa begon opnieuw te huilen.
“Ik dacht dat ik snel terug zou zijn.”
“Maar?”
“Hij dwong me hem ergens anders te ontmoeten.”
Ze haalde diep adem.
“Toen ik terug wilde rijden, was hij verdwenen… en was mijn auto beschadigd.”
Sheriff Mason maakte aantekeningen.
“Waarom hebt u de politie niet gebeld?”
“Omdat ik bang was.”
Daniel keek naar Lily en Rose.
De meisjes zaten dicht tegen elkaar aan.
Hij zag geen boosheid in hun ogen.
Alleen verwarring.
“Wie was die man?” vroeg Daniel.
Vanessa schudde haar hoofd.
“Ik kende alleen zijn voornaam.”
“Victor.”
Sheriff Mason keek direct op.
“We onderzoeken al maanden iemand met die naam.”
Daniel opende één van Mara’s ordners.
Daarin zat een eigendomsakte.
Maar ook iets anders.
Een map met oude zakelijke documenten.
Mara’s grootvader bleek ooit accountant te zijn geweest.
Hij had jarenlang administratie bijgehouden van verschillende bedrijven.
Waarschijnlijk bevatte de harde schijf kopieën van oude financiële gegevens.
Daniel keek naar Elena Ruiz, die inmiddels eveneens was gearriveerd.
Ze bladerde vluchtig door de papieren.
Haar blik werd ernstig.
“Nu begrijp ik waarom iemand dit huis heeft doorzocht.”
Ze sloot de map zorgvuldig.
“Dit gaat niet om verborgen rijkdom.”
“Het gaat om bewijsmateriaal.”
Buiten werd de sneeuwstorm langzaam minder.
Binnen voelde het huis voor het eerst sinds lange tijd weer warm.
Daniel keek naar de foto van Mara die nog op de schoorsteen stond.
Hij glimlachte zacht.
Zelfs nu beschermde ze nog steeds de mensen van wie ze hield.
En hij wist één ding zeker.
Hij zou ervoor zorgen dat Lily en Rose nooit meer alleen zouden worden achtergelaten.