Skip to content
Ik legde de telefoon voorzichtig neer.
“Dat weet ik nog niet.”
Die avond belde ik niet meteen de politie. Eerst wilde ik begrijpen wat ik precies had gevonden. De volgende ochtend maakte ik een afspraak met rechercheur Ellis, die een jaar eerder het onderzoek had geleid.
Hij bekeek de telefoon aandachtig.
“Interessant,” zei hij. “Deze telefoon werd destijds nooit ingeleverd.”
“Nick zei dat hij hem jaren eerder was kwijtgeraakt.”
Ellis knikte.
“Dat herinner ik me.”
Hij liet de telefoon onderzoeken door een digitaal specialist.
Een paar dagen later belde hij me terug.
“We hebben iets gevonden.”
Mijn hart sloeg over.
“De foto is inderdaad gemaakt op de ochtend van Gabriels verdwijning.”
“En verder?”
“Er zijn geen andere foto’s, maar de locatiegegevens stonden nog gedeeltelijk in het bestand.”
“Wat betekent dat?”
“Dat de telefoon na die dag nooit meer bij het meer is geweest.”
Dat maakte de situatie alleen maar vreemder.
Waarom zou Nicks oude telefoon ineens opduiken in Gabriels jas?
En hoe was die jas in Nicks huis terechtgekomen?
Rechercheur Ellis besloot opnieuw met Nick te praten.
Toen Nick hoorde dat de jas was gevonden, werd hij zichtbaar stil.
Hij ontkende niets.
Maar hij leek vooral bang.
Niet boos.
Bang.
Een week later vroeg Ellis of ik naar het bureau wilde komen.
Nick was vrijwillig teruggekeerd om een aanvullende verklaring af te leggen.
Hij zat zwijgend tegenover ons.
Na enkele minuten haalde hij diep adem.
“Ik heb gelogen.”
Mijn adem stokte.
“Waarover?”
“Over de jas.”
Hij keek naar de grond.
“Na de storm vond ik Gabriels jas vast tussen de struiken, een paar honderd meter van het huisje.”
“Waarom vertelde je dat niet?”
“Omdat ik dacht dat de politie dan zeker zou aannemen dat hij verdronken was.”
Ik fronste.
“Waarom zou je dat willen?”
Hij sloot zijn ogen.
“Omdat Gabriel mij vlak daarvoor had verteld dat hij weg wilde.”
De kamer werd doodstil.
“Wat bedoel je?”
“Hij voelde zich uitgeput.”
Nick keek me voorzichtig aan.
“Niet door jou of de meisjes.”
Hij schudde direct zijn hoofd.
“Door alle schulden die hij jarenlang voor iedereen verborgen had gehouden.”
Mijn wereld leek even stil te staan.
“Schulden?”
“Zakelijke leningen die mislukten. Hij schaamde zich enorm.”
Rechercheur Ellis schoof een map naar voren.
“We hebben de afgelopen dagen contact gehad met zijn voormalige accountant. Er blijken inderdaad financiële problemen te zijn geweest die vrijwel niemand kende.”