DEEL 2

Ik bleef enkele seconden roerloos staan.

Vanessa bleef op de deur bonken alsof haar leven ervan afhing.

“Mila! Ik weet dat je thuis bent!”

Mijn moeder stond achter haar, zichtbaar uitgeput.

Voor het eerst in mijn leven zag ze er niet perfect uit.

Haar haar zat slordig.

Haar make-up was bijna verdwenen.

Zelfs haar dure mantel hing scheef.

Caleb keek me vragend aan.

“Wil je dat ik de politie bel?”

Ik schudde mijn hoofd.

“Nog niet.”

Voorzichtig opende ik de deur.

Vanessa stormde onmiddellijk naar binnen.

“Dit is allemaal jouw schuld!”

Ik knipperde verbaasd.

Mijn schuld?

Zes maanden lang had ik geen contact met hen gehad.

Ik wist nauwelijks wat er in hun leven gebeurde.

“Waar heb je het over?” vroeg ik kalm.

Vanessa gooide een stapel papieren op tafel.

Bankafschriften.

Leningsdocumenten.

Waarschuwingen.

Rode cijfers.

Heel veel rode cijfers.

“Lees het!”

Ik keek naar mijn moeder.

Ze vermeed mijn blik.

Lees verder op de volgende pagina