Skip to content
De kamer veranderde in één seconde.
Niet fysiek.
Dezelfde monitoren piepten nog steeds. Dezelfde felle lampen brandden boven mijn hoofd. De weeën trokken nog steeds als vuur door mijn rug.
Maar de macht verschoof.
Daniel voelde het meteen.
Zijn schouders verstijfden. Zijn gezicht verloor kleur terwijl hij staarde naar de badge die nog steeds zichtbaar onder de witte jas hing.
“Wat?” zei hij schor.
De man die zich had voorgesteld als hoofd van de medische dienst bleef kalm.
“Special Agent Rowan Hayes,” zei hij. “FBI financiële fraude-eenheid.”
Lila liet Daniels arm langzaam los.
Ik zag het moment waarop angst eindelijk sterker werd dan haar arrogantie.
Daniel lachte kort, geforceerd. “Dit is absurd. Mijn vrouw is in arbeid. Ze is emotioneel instabiel en—”
“Stop,” onderbrak Hayes rustig.