Ik ging aan de keukentafel zitten terwijl het huis boven mij kraakte van stemmen, voetstappen en lachende familieleden die zich al gedroegen alsof ze hier jaren woonden.
Mijn koffie was koud geworden.
Voor me lagen de documenten.
Ik schoof de laatste pagina opnieuw naar voren en bestudeerde de handtekeningen zorgvuldig.
Daniels naam.
Marlene’s naam.
En onderaan een clausule die mijn adem even deed stokken.
“Gezamenlijke familiale woonovereenkomst.”
Niet legaal.
Niet officieel geregistreerd.